Spreewaldring: tor, który wyrósł naprzeciwko gokartów

W maju 2007 roku na stronie internetowej Spreewaldring Training Center tykał licznik, a pod nim widniała zapowiedź: w czerwcu nowy motodrom wyjedzie na start. Naprzeciwko istniejącego toru kartingowego w Waldow, wsi w brandenburskim Spreewaldzie, powstawał liczący około 2,7 km asfaltowy tor drogowy, pomyślany jako miejsce treningów z dala od dróg publicznych. Zdanie zamykające tę stronę brzmiało krótko: „Asphalt kann jeder”, czyli asfalt potrafi położyć każdy. Ambicją założycieli było coś innego niż kolejna arena wyścigowa: szkoła jazdy dla ludzi, którzy chcą sprawdzić granice własne i swojego auta.


Lokalizacja	Schönwald, dzielnica Waldow, powiat Dahme-Spreewald, Brandenburgia; przy autostradzie A13, około 35 minut jazdy od Potsdamer Platz w Berlinie
Typ	stały tor szkoleniowo-treningowy dla samochodów i motocykli
Długość i konfiguracja	2,7 km, szerokość 10 m; dzięki skrótowi dwa warianty pętli, szybki i techniczny (Speed i Handling)
Rok otwarcia	2007; impreza otwarcia 15 lipca 2007 r.
Kierunek jazdy	zgodnie z ruchem wskazówek zegara
Liczba zakrętów	17 (10 prawych, 7 lewych)
Infrastruktura	hala boksów 500 m², aleja serwisowa 200 m, padok 5 400 m², naturalna trybuna o długości 300 m
Limit hałasu	98 dB(A) w pomiarze bliskim
Operator	STC Spreewaldring Training Center GmbH
Najważniejsze imprezy	Time Rounds Cup, festiwal Built not Bought
Status	czynny

Najpierw był gokart

Reinhard Budde i Heiko Brademann, jak ujął to reporter regionalnego magazynu Top Magazin Brandenburg, „posadzili w marchijskim piasku” tor kartingowy około 1995 roku; w 2015 roku Budde mówił o „prawie dokładnie 20 latach” istnienia obiektu, a rok później nosił koszulkę z nadrukiem „20 Jahre Kart-Center”. Lokalizacja nie była pierwszym wyborem. „Właściwie chcieliśmy być bliżej granicy miasta, ale szybko okazało się, że w Spreewaldzie jesteśmy dobrze ustawieni”, wspominał Budde. Obiekt rósł, jak to określił, „małymi, zdrowymi krokami”: doszły padok, aleja serwisowa, gastronomia, oświetlenie o mocy 20 000 W, automatyczny pomiar czasu, żwirowe pobocza i obsada sędziów torowych.

Pętla kartingowa mierzy 800 m; wprawni kierowcy rozpędzają na niej gokarty do 80 km/h. Od 2007 roku odbywa się tu Brandenburg-Cup, wyścig, w którym w równych proporcjach startują drużyny banków i firm z regionu. Pomysł wyszedł od Miloša Stefanovicia, dyrektora Bürgschaftsbank Brandenburg, który przy okazji „Dni Założycieli” w 2007 roku uhonorował wyróżnionych przedsiębiorców wyścigiem na torze w Waldow. Do dziesiątej edycji w maju 2016 roku przez imprezę przewinęło się 91 różnych zespołów, średnio 34 rocznie, a wpisowe tradycyjnie szło na cele charytatywne. Budde szacował w 2015 roku, że 80 proc. wydarzeń na torze kartingowym to rezerwacje firmowe.

Asfalt po drugiej stronie drogi

Tor drogowy zbudowali Reinhard Budde i Manfred Werker obok istniejącego wtedy od ponad dwunastu lat toru kartingowego. Zapowiadany na czerwiec, wystartował z niewielkim poślizgiem: impreza otwarcia odbyła się 15 lipca 2007 r., w upale przekraczającym 35 stopni i przy bezchmurnym niebie. Portal go-kart.de relacjonował, że do Waldow zjechali entuzjaści motorsportu z całego regionu; grał zespół na żywo, prezentowano oldtimery i losowano przejażdżki taksówkami wyścigowymi. Wśród gości był sześcioletni Mike Beckhusen, przedstawiony jako młodzieżowy talent ADMV, który dzień później miał jechać z ojcem na Nürburgring, a także berliński zespół H.A.R.D. Speed z Daciami Logan startującymi w Dacia Logan Cup i rajdowcy Romano Schultz i Jean Ihlefeldt, którzy udostępnili swój samochód jako taksówkę. Ten sam portal ocenił, że nowy obiekt w połowie drogi do Cottbus jest alternatywą dla większych torów w okolicy, Oschersleben i EuroSpeedway (dzisiejszego Lausitzringu), zarówno dla amatorów, jak i zespołów testujących auta przed wyścigami.

Sam tor w opisie operatora mierzy 2,7 km przy szerokości 10 m i ma 17 zakrętów, dziesięć prawych i siedem lewych; jedzie się zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Łącznik pozwala jeździć w dwóch wariantach pętli, szybkim i technicznym, a część toru można zraszać wodą. Obok tego stoją hala boksów o powierzchni 500 m² z prądem, prądem siłowym, wodą i sprężonym powietrzem, sala szkoleniowa 50 m² z wyposażeniem multimedialnym, aleja serwisowa długości 200 m i padok o powierzchni 5 400 m². Widzowie mają do dyspozycji naturalną trybunę o długości 300 m. Całość zajmuje około 25 ha tuż przy autostradzie A13; operator podkreśla sąsiedztwo parku wodnego Tropical Islands i hoteli w promieniu kwadransa jazdy.

Szkoła zamiast areny

Od początku profil Spreewaldringu określała nie rywalizacja, lecz nauka. Już w 2007 roku operator zapowiadał wolne jazdy dla każdego, także jako uzupełnienie nauki jazdy, imprezy dla klubów, grup i zespołów, testy dla producentów akcesoriów i części tuningowych oraz prezentacje dla salonów samochodowych i producentów. Kilkanaście lat później oferta wyglądała podobnie, tylko szerzej: kursy motocyklowe od podstawowego treningu zakrętów po zaawansowany trening torowy, kurs licencyjny STC, treningi samochodowe, jazdy w bolidach Formel König i Formel Masters, Time Rounds Cup, opisywany przez operatora jako trening jazdy i wyścigów, oraz trening sportowy z Markiem Bassengiem, mistrzem świata FIA GT1.

Obowiązują limity hałasu: emisja powyżej 98 dB(A) w pomiarze bliskim jest niedozwolona, a złamanie zasady kończy się wykluczeniem z imprezy bez zwrotu opłaty. Tor kartingowy po drugiej stronie drogi działa jako osobna spółka, Spreewaldring Kart-Center GmbH. Kieruje nim dziś Tassilo Budde, syn założyciela, a Heiko Brademann, obecny na obiekcie od pierwszego dnia, jest wspólnikiem zarządzającym i dyrektorem wyścigu. Pod koniec sezonu 2026 kalendarz obłożenia toru kartingowego pokazywał całe dni zablokowane przez imprezy zamknięte, a jazdy na bilety wciskane w pozostałe okienka.

Built not Bought

W czerwcu tor przejmuje Built not Bought, festiwal wyścigowy dla „hobbystów, majsterkowiczów i fanów sportu wyścigowego”, który w 2022 roku, jak pisał Märkischer Bote, wracał do Waldow „po wielkim sukcesie ostatnich lat”. Na tor wyjeżdżają klasyki, custom bike’i i maszyny wyścigowe, solo i z wózkiem bocznym; obok wyścigów są ognisko, grill, pole namiotowe, impreza w padoku i „Schraubermeile”, aleja wystawców, na której rzemieślnicy pokazują warsztat. W 2022 roku bilet dzienny kosztował 15 euro, weekendowy 25 euro, dzieci do 14 lat wchodziły bezpłatnie.

Ta edycja, rozegrana 11 i 12 czerwca 2022 r. w dziesięciu klasach dla solistów i załóg z wózkami, skończyła się tragedią. W sobotnie popołudnie 48-letni motocyklista stracił panowanie nad maszyną w rejonie zakrętu, uderzył w barierę i zmarł na miejscu mimo przybycia lekarza pogotowia. Według policji, na którą powoływała się agencja dpa, jechał sam, a śledztwo w sprawie przyczyn zostało wszczęte. Żadne z dostępnych źródeł nie opisuje zmian w zabezpieczeniach toru po tym wypadku.

Poza tym jednym weekendem kalendarz wypełniają jazdy próbne w bolidach, treningi motocyklowe dla początkujących, wolne jazdy i wynajem toru na zamknięte imprezy. Hasło z 2007 roku wciąż pasuje do tego miejsca: asfalt położyć potrafi każdy, a Spreewaldring od blisko dwóch dekad żyje z tego, co się na nim robi.

Kalendarium

około 1995: Reinhard Budde i Heiko Brademann otwierają tor kartingowy o długości 800 m w Waldow
2007: pierwszy Brandenburg-Cup, wyścig kartingowy banków i firm z regionu
15 lipca 2007: impreza otwarcia Spreewaldring Training Center, toru drogowego o długości około 2,7 km zbudowanego przez Reinharda Budde i Manfreda Werkera
21 maja 2016: dziesiąta edycja Brandenburg-Cup na torze kartingowym
11–12 czerwca 2022: festiwal Built not Bought; w sobotę ginie 48-letni motocyklista