Old Bridge Township Raceway Park: cicha pętla obok słynnej ćwierć mili

Na początku 2003 roku strona internetowa Raceway Park zapowiadała coś, co w miejscu zbudowanym wokół ryku dragsterów brzmiało niemal przekornie. Obok słynnego pasa ćwierć mili miała powstać osobna pętla drogowa o długości 1,35 mili, oświetlona na całej długości, a jej przyszli użytkownicy dostali ostrzeżenie: „Przygotujcie się na to, że będzie raczej cicho”. Operator liczył na otwarcie wiosną 2003 roku. W czerwcu 2007 roku na nowej pętli ścigali się motocykliści mistrzostw AMA Supermoto, a w 2008 roku operator ogłosił ją oficjalnie dostępną i wpisał do kalendarza szkołę jazdy i dni otwartego toru. Dekadę później z obiektu, na którym przez pół wieku ścigały się dragstery, zniknęły wyścigi równoległe, a skromna pętla w Old Bridge Township działa dalej.

Lokalizacja	230 Pension Road, Old Bridge Township, stan New Jersey, USA; adres pocztowy Englishtown
Typ	kompleks motorsportowy: pętla drogowa, arena driftu na miejscu dawnego dragstripu, tory motocrossowe i kartingowy
Pętla drogowa	1,35 mili (ok. 2,17 km), szerokość co najmniej 40 stóp (ok. 12 m), prosta 1400 stóp (ok. 427 m) o szerokości 50 stóp (ok. 15 m), prawy zakręt pod kątem 90°, lewy zakręt z przechyłem 16°, „mini korkociąg”
Otwarcie obiektu	4 lipca 1965 r. (dragstrip ćwierć mili)
Runda AMA Supermoto na nowej pętli	3 czerwca 2007 r.
Właściciel	rodzina Napp
Najważniejsze imprezy	NHRA Springnationals (1968), coroczna impreza krajowa NHRA (1971–2017), znana głównie jako Summernationals, runda AMA Supermoto (2007), rundy Formula Drift (2021–2025)
Status	pętla drogowa czynna, wyścigi równoległe zakończone w styczniu 2018 r.

Farma z adresem Englishtown

Tor zaczynał się od rodzinnych pieniędzy z branży budowlanej. Według „Speed Sport” rodzina Napoliello z Newark miała firmę Napp-Greco, sprzedała w niej udziały w 1961 roku i zaczęła szukać nowego miejsca na kapitał; z czasem dała się poznać jako Nappowie. Vincent Napp Jr. i jego brat Richard jeździli wtedy legalnie swoimi szybkimi samochodami po prostej startowej Old Bridge Speedway, gdzie urządzano wyścigi równoległe. Według historii zamieszczonej na stronie obiektu w 2010 roku pomysł sprowadzenia wielkiego drag racingu w okolice Nowego Jorku mieli Vincent i Louis Napp razem z synami Vincenta, a po długich poszukiwaniach wybrali farmę o powierzchni 308 akrów (ok. 125 ha) w Madison Township. NHRA, amerykański związek drag racingu, opisuje Vincenta i Louisa jako braci.

Pierwsza para samochodów pomknęła po ćwierć mili w lipcu 1965 roku, a rodzina w oficjalnym komunikacie podawała dzień otwarcia: 4 lipca. Nazwa sprawiała kłopot od początku. Obiekt nie leżał w miasteczku Englishtown, ale dostał tamtejszy adres, bo poczta w Englishtown była bliżej niż filia w Madison Township. W 1975 roku mieszkańcy zagłosowali za zmianą nazwy gminy na Old Bridge Township, a tor przyjął nową nazwę w latach 80.; kibice i tak mówili na niego Englishtown albo E-Town.

W 1968 roku tor zorganizował NHRA Springnationals, swoją pierwszą imprezę rangi krajowej, a od 1971 roku gościł Summernationals, wcześniej rozgrywane w York w Pensylwanii. Springnationals wygrał wtedy Don Garlits. Łącznie E-Town zorganizował 48 imprez krajowych NHRA. Phil Burgess, redaktor „National Dragster”, wspominał, że w latach 70. i 80. bariery nie stały tuż przy torze, co dawało fotografom pełne ujęcia samochodów z boku, ale też kończyło się wypadnięciami w trawę; ściany ochronne wzdłuż pasa ustawiono w 1990 roku.

Najwięcej ludzi naraz przyciągnęła jednak muzyka. W sobotę 3 września 1977 roku na terenie Raceway Park zagrali Grateful Dead, Marshall Tucker Band i New Riders of the Purple Sage. „Billboard” odnotował 107 019 sprzedanych biletów po 10 dolarów w przedsprzedaży i 12 w dniu koncertu oraz wpływy w wysokości 1 091 790 dolarów. Promotor John Scher mówił tygodnikowi, że przygotowanie terenu i sceny trwało dwa tygodnie i kosztowało około 600 tys. dolarów, a teren koncertu odgrodzono setkami naczep ciężarówek ze zdjętymi kołami. Magazyn „Relix” pisał po latach o ponad 125 tysiącach obecnych. Liczba sprzedanych biletów była rekordem koncertu biletowanego w Stanach Zjednoczonych aż do czerwca 2024 roku, gdy George Strait zgromadził 110 905 osób na stadionie Kyle Field w Teksasie.

Pięć lat na jedną pętlę

Zapowiedź z 2003 roku opisywała tor techniczny: drogi szerokie na 40 stóp, prostą o długości 1400 stóp i szerokości 50 stóp, prawy zakręt pod kątem prostym, lewy z przechyłem 16° oraz „mini korkociąg”, w którym droga opada i skręca w lewo. Operator naliczył „około 13 zakrętów”, zastrzegając, że niektóre można by liczyć jako dwa, i planował wpuszczać na pętlę samochody oraz motocykle. Wiosna 2003 roku minęła bez otwarcia. Kolejna wersja strony mówiła już, że nie ma nawet przybliżonej daty, bo zostało jeszcze wiele dużych prac, w tym bariery, siatki chroniące przed odłamkami i oświetlenie, na co trzeba „minimum kilka miesięcy”.

Strona toru, w tekście datowanym na sierpień 2004 roku, informowała o ostatecznej zgodzie na budowę pętli i o usypywanych właśnie wałach ziemnych; ukończenie zapowiadano na 2005 rok. Ta data też nie została dotrzymana. W marcu 2007 roku AMA Racing dopisała Raceway Park do kalendarza mistrzostw AMA Supermoto, wyścigów motocykli na trasie łączącej asfalt z odcinkiem gruntowym. Druga runda sezonu odbyła się w niedzielę 3 czerwca 2007 roku. Serwis NJMotocross relacjonował, że areną zawodów był „zupełnie nowy tor drogowy”, do którego projektant torów treningowych Carl Anderson dobudował dwie sekcje z hopami w stylu motocrossu. Prognoza deszczu odstraszyła widzów, a w najwyższej klasie, jadącej już w mżawce, wygrał Mark Burkhart przed Jeffem Wardem.

W maju 2008 roku strona toru ogłaszała, że pętla jest „oficjalnie dostępna” i można ją wynająć. Na razie nie odbywały się na niej wyścigi samochodów pod egidą żadnej federacji, gościła za to już kilka imprez supermoto. Latem strona podawała już kalendarz szkół i dni otwartego toru dla nowicjuszy i średnio zaawansowanych, od poniedziałku 21 lipca. Dwa wrześniowe terminy odwołano. Operator tłumaczył, że powodem była „przytłaczająca frekwencja” na wyścigu ciężarówek, czyli w obiekcie wciąż rządziło to, co głośne.

W 2010 roku program miał już formę klubu. Ukończenie szkoły dawało licencję jednego z czterech poziomów oznaczanych kolorami, od zielonego dla początkujących po czerwony dla ścigających się członków, a poza dniami otwartego toru odbywały się jazdy na czas ze startem w odstępach, bez wyprzedzania. Uznawano też licencje EMRA, SCCA i NASA. Szkoła kosztowała 225 dolarów za osiem godzin, dzień otwartego toru 125 dolarów za sześć godzin. Operator opisywał pętlę zdaniem, które powtarza do dziś: jest dość wymagająca, by sprawdzić każdy dopuszczony do ruchu samochód sportowy, turystyczny lub wyczynowy, a zarazem dość bezpieczna, by kierowcy amatorzy mogli jechać obok siebie i bezpiecznie się wyprzedzać.

Koniec ćwierć mili

Pętla drogowa dojrzewała w cieniu dragstripu, który w 2008 roku przeżył tragedię. W sobotę 21 czerwca, w ostatniej sesji kwalifikacji do Lucas Oil NHRA SuperNationals, Toyota Solara Scotta Kalitty, dwukrotnego mistrza NHRA w klasie Top Fuel, stanęła w płomieniach przy prędkości około 300 mil na godzinę (ok. 480 km/h). Według Motorsport Memorial eksplodował silnik, uszkodzone spadochrony nie zahamowały samochodu i ten uderzył w bariery na końcu pułapki piaskowej. Kierowca zmarł wkrótce potem w szpitalu w Old Bridge. Kalitta zaczynał karierę właśnie na tym torze, w 1982 roku. Jedenaście dni później NHRA ogłosiła, że od zawodów w Denver klasy Top Fuel i Funny Car będą się ścigać na dystansie 1000 stóp (ok. 305 m) zamiast pełnych 1320 stóp, na razie tymczasowo. Motorsport.com przypominał w 2018 roku, że krótszy dystans wprowadzono, uznając ćwierć mili za zbyt niebezpieczną na wielu obiektach, zwłaszcza starszych, takich jak Raceway Park.

Rodzina szukała innych dróg. David Napp, drugi co do starszeństwa z pięciu synów Vinny'ego Nappa, opowiadał w 2025 roku, że ojciec od 1985 roku przez dekadę rozmawiał z NASCAR o torze dla tej serii po drugiej stronie obiektu i był gotów włożyć w niego około 15 mln dolarów. Odpowiedź, którą zapamiętał, brzmiała: „Zbudujcie tor, a my przyjedziemy na niego popatrzeć”. Przez dekadę po śmierci ojca w 2002 roku, mówił Napp, dni toru były policzone, bo nie mieścił się on już w okolicy, która wokół niego wyrosła; gmina zaostrzała wymagania dotyczące straży pożarnej i policji przy wjazdach, a lokalne drogi nie były zbudowane dla ciężarówek z naczepami.

We wtorek 16 stycznia 2018 roku Raceway Park poinformował NHRA, że ze skutkiem natychmiastowym kończy z wyścigami na ćwierć i jedną ósmą mili, co odwołało także zaplanowane na czerwiec 49. Summernationals. Rodzina mówiła o reorganizacji działalności: zachowała trybuny z wieżą VIP, giełdy części, pokazy samochodów, motocross, karting, drifting, „pełny program” na pętli drogowej oraz należące do niej lotnisko Old Bridge Township Airport. Według „The Capital Sports Report”, na który powoływał się „Drag Illustrated”, odcinki dragstripu miały służyć jako plac składowy firmy Copart, internetowego domu aukcyjnego samochodów. NHRA ujęła to po swojemu: obiekt wyszedł z biznesu drag racingu i wszedł w biznes przechowywania aut. „Nigdy nie chcieliśmy nikogo skrzywdzić, zamykając nasz obiekt po 53 latach”, tłumaczył później David Napp.

Arena między trybunami

Drugie życie dragstripu przyszło z innego zakątka motorsportu. W listopadzie 2019 roku Formula Drift ogłosiła, że runda w New Jersey przenosi się ze Wall Speedway, z którego trybun i parku maszyn seria wyrosła, do Englishtown. Dawny pas NHRA miał się tam zmienić w oświetloną arenę driftu między trybunami, z wieżą dragstripu i tunelem jako częścią trasy. Michael Napp, przedstawiany jako właściciel i prezes Raceway Park, chwalił się trybunami i zapleczem dla ponad 20 tysięcy widzów. Pandemia COVID-19 skreśliła zawody z kalendarza 2020 roku i pierwsza runda na nowym torze w kształcie ósemki odbyła się w czerwcu 2021 roku. Seria nazwała obiekt pierwszą w USA areną zbudowaną specjalnie do driftu, a Matt Field wygrał tam w Chevrolecie Corvette. Prezes Formula Drift Jim Liaw mówił o największej imprezie serii w historii na wschodnim wybrzeżu.

Ostatnia jak dotąd runda przyniosła pogodowy dramat. W czwartek przed zawodami w 2025 roku nad obiektem przeszła gwałtowna burza: łamała drzewa, niszczyła namioty i zgniotła kilka samochodów, a część kwalifikacji przesunięto na piątek. Wygrał Adam LZ w BMW E36, odnosząc drugie zwycięstwo w karierze, oba w New Jersey. W listopadzie 2025 roku Formula Drift przeniosła rundę 2026 do Stafford w Connecticut. „Obiekt przechodzi proces przejęcia i nie byliśmy w stanie uzyskać potwierdzenia naszego terminu na 2026 rok”, wyjaśniał prezes serii Ryan Sage, dodając, że arenę w Englishtown zbudowano dla Formula Drift.

Zielona licencja za gotówkę

Kierowca, który chce przejechać się pętlą własnym samochodem, zaczyna od szkoły nowicjuszy. W 2026 roku kosztuje ona 225 dolarów w przedsprzedaży, kończącej się o 16.00 w piątek przed imprezą, albo 250 dolarów na miejscu, płatne wyłącznie gotówką. Dzień zaczyna się o 9.00 godziną zajęć teoretycznych o hamowaniu, zmianie biegów, wierzchołkach zakrętów, ciśnieniu w oponach i punktach skrętu, potem są dwie godziny jazdy w małych grupach z instruktorem, który według programu ma kłaść nacisk na płynność jazdy. Po przerwie na lunch, który każdy przywozi sam, i drugiej części teorii przychodzą jazdy za prowadzącym aż do 17.00. Absolwent dostaje „zieloną” licencję toru i może jeździć w dniach otwartego toru, od 11.00 do 17.00, za 125 dolarów w przedsprzedaży lub 150 na miejscu. Kto przez dwa lata nie był na otwartym torze, musi powtórzyć szkołę.

Sama licencja nie wystarcza. Każdy samochód potrzebuje formularza przeglądu wypełnionego przez dealera, warsztat albo mechanika, przywożonego na każdą imprezę. Formularz wymaga między innymi co najmniej połowy materiału na klockach hamulcowych, bieżnika opon drogowych nie płytszego niż 3/32 cala (ok. 2,4 mm), przymocowanego akumulatora i wyciszonego wydechu; tor zastrzega sobie prawo do niewpuszczenia zbyt głośnych aut. Kierowca musi mieć ukończone 18 lat, kask (można go wypożyczyć na miejscu), koszulę z rękawami (choćby krótkimi), spodnie i kryte buty, a przyjechać z pełnym bakiem. Samochodów elektrycznych na pętlę nie wpuszcza się wcale; operator powołuje się na policję stanową New Jersey. Ceny szkoły i otwartego toru w przedsprzedaży są dokładnie takie same jak w 2010 roku.

Sześćset domów na mapie gminy

O przyszłość pętli i całego terenu toczy się spór z gminą. W 2023 roku władze Old Bridge próbowały przekwalifikować część kompleksu pod zabudowę jednorodzinną, a Raceway Park pozwał gminę; jego ówczesny pełnomocnik mówił, że uchwała ma „odebrać im możliwość korzystania z tej nieruchomości”. W 2025 roku sprawa wróciła z nową siłą. Stanowy program mieszkań przystępnych cenowo nałożył na Old Bridge obowiązek zapewnienia 673 lokali, a jedną z wytypowanych lokalizacji stała się południowo-wschodnia część liczącego 534 akry (ok. 216 ha) terenu toru. Rozważany plan zakładał do 600 mieszkań wraz z usługami i handlem, przy czym tylko około połowy terenu nadaje się do zabudowy ze względów środowiskowych. Gminna komisja planowania zagłosowała za rozpoczęciem procedury ustalenia, czy tor kwalifikuje się jako „obszar wymagający rewitalizacji”. „Gdyby to zależało ode mnie, powiesiłbym w tym mieście tabliczkę «zakaz budowy». To obrzydliwe. Jeśli się nie podporządkujemy, pozwą nas”, mówił członek komisji Erik DePalma.

Kalendarz pętli w 2026 roku pokazuje zarówno ciągłość, jak i niepewność. Szkoła z otwartym torem zaplanowana na 27 września została odwołana. Na stronie operatora w październiku 2026 roku jako kolejne terminy tego cyklu figurowały 25 października i 22 listopada. Na podstronie pętli wciąż widnieje ten sam opis co w 2010 roku: prosta na 1400 stóp, prawy zakręt pod kątem prostym, lewy z przechyłem 16° i mały korkociąg.

Kalendarium

• 1965: 4 lipca otwarcie dragstripu ćwierć mili w Madison Township.
• 1968: NHRA Springnationals, pierwsza krajowa impreza NHRA na torze.
• 1971: pierwsze NHRA Summernationals w Englishtown.
• 1975: Madison Township zmienia nazwę na Old Bridge Township; tor przyjmuje ją w latach 80.
• 1977: 3 września koncert Grateful Dead, 107 019 sprzedanych biletów.
• 1990: ściany ochronne wzdłuż dragstripu.
• 2003: zapowiedź budowy pętli drogowej o długości 1,35 mili.
• 2004: strona toru ogłasza ostateczną zgodę na budowę pętli.
• 2007: 3 czerwca runda AMA Supermoto na nowej pętli.
• 2008: pętla „oficjalnie dostępna”, kalendarz szkół i dni otwartego toru; 21 czerwca śmierć Scotta Kalitty na dragstripie.
• 2018: 16 stycznia koniec wyścigów równoległych.
• 2021: pierwsza runda Formula Drift na arenie zbudowanej na miejscu dragstripu.
• 2025: ostatnia runda Formula Drift; gminna komisja planowania wszczyna procedurę ustalenia, czy tor to obszar wymagający rewitalizacji; seria ogłasza przenosiny z powodu procesu przejęcia obiektu.